Σάββατο, Μαΐου 20, 2006

Λες;


«Ωριμότητα σημαίνει να κοιτάζεις τον εαυτό σου. Πως θα προχωρήσεις μπροστά. Πως θα “καβατζωθείς”»

Χθες το βράδυ που το πρωτοάκουσα, διαφώνησα εντόνως. Είχα επιχειρήματα, παρουσίασα μια άλλη οπτική. Βέβαια ήταν τέσσερις το πρωί και ήμασταν στην τρίτη κανάτα ρακόμελο.

Σήμερα αρχίζω και το ξανασκέφτομαι. Μήπως, τελικά, τα βλέπω όλα λάθος;

12 σχόλια:

άρχοντας Κώστας είπε...

OXI!

αυτός που τις λέει αυτές τις κουταμάρες μάλλον μπερδεύει την ωριμότητα με την καβάτζα.

Για το τι είναι η ωριμότητα αφήνω άλλους πιο ικανούς να το εκφράσουν. Πάντως αμα είναι αυτό που λέει ο φίλος σου, τότε καλύτερα ανώριμος

Mia Wallace είπε...

Αυτό λέγεται ιδιοτέλεια και όχι ωριμότητα. (Το να είσαι φιλόδοξος δεν είναι κακό. Το να είσαι αδίστακτος όμως είναι).

global είπε...

Ma autes oi 2 ennoies den einai "aderfakia".
Proteinw:
1.Anoikse to leksiko kai diavase ksexwrista thn ennoia ths kathe lekshs.
2.Des, allakse kati se sena;

VROXOPOIOS είπε...

@άρχοντας κώστας: Κι εγώ αυτήν την άποψη έχω. 1000 φορές ανώριμος...
Παρεπιμπτόντως, δεν είναι φίλος. Απλά έτυχε να είναι στο ίδιο τραπέζι.

VROXOPOIOS είπε...

@mia: Πως τους αντιμετωπίζεις αυτούς όμως; Τους ιδιοτελείς και αδίστακτους εννοώ...

VROXOPOIOS είπε...

@global: Εσύ ψάχνεις κασκαντέρ!:-))
Πέρα απο την πλάκα, όμως, όχι δεν άλλαξε κάτι σε μένα. Και σκοπεύω να μην αλλάξει ούτε και στο μέλλον. Αν το κατορθώσω βέβαια. Ξέρεις τι λένε για τις μεγάλες κουβέντες και τις μεγάλες μπουκιές...

global είπε...

Vre fae me anoixto to stoma!!!!!
:-) :-) :-) :-)

VROXOPOIOS είπε...

χα-χα!

anarchitect είπε...

Ωριμότητα είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, να κάνεις ό,τι είναι καλύτερο για σένα, χωρίς να ενοχλείς τους ανθρώπους γύρω σου.

Όχι για το πως θα προχωράς μπροστά, αλλά για το πως θα κοιτάς πίσω και θα λες έκανα [ή δεν έκανα] λάθη, αλλά δεν θα άλλαζα ΤΙΠΟΤΑ...

Ωριμότητα είναι να γνωρίζεις ότι δεν γνωρίζεις τίποτα [κλεμμένο]

[Συγγνώμη για το μακροσκελές σχόλιο... Αλλά μου ήρθε έμπνευση...]

Καλό Βράδυ

VROXOPOIOS είπε...

Αληθινό είναι ό,τι σπαταλιέται
δίχως εμφανείς λόγους
Ό,τι εκσφενδονίζεται στο μηδέν
δίχως ουρές και ίχνη
Ό,τι υπάρχει από σύμπτωση
δίχως να καυχιέται γι' αυτό
δίχως να νοιάζεται αν θα μπορεί
για πάντα να μη καυχιέται γι' αυτό
-Γιάννης Αγγελάκας από το «Σάλια, Μισόλογα και Τρύπιοι Στίχοι»-

Καταλήγω να πιστέψω πως το "ώριμο" τάυτίζεται με το "αληθινό"

Ευχαριστώ για το μακροσκελές σχόλιο

Καληνύχτα

Mia Wallace είπε...

Τους αντιμετωπίζεις με ανοχή. Ο καθένας σκέφτεται διαφορετικά, τι να κάνουμε...Το θέμα είναι εσύ πώς σκέφτεσαι.

VROXOPOIOS είπε...

Αναντίρρητα...