Παρασκευή, Νοεμβρίου 14, 2014

Πρόσωπα. Πάθη. Προτάσεις…

www.p314.gr
Π. 3,14. Η σταθερά μέσα στο χάος. Το κοινό στοιχείο, ο συνεκτικός ιστός. Τα μοτίβα που μας βοηθάνε να καταλάβουμε τον κόσμο ή τουλάχιστον να τον φέρουμε λίγο πιο κοντά στα μέτρα μας. Η πίστη πως υπάρχουν πράγματα που μπορούν να μας κρατάνε ακόμη εκεί ψηλά. Ξέρεις καλά για ποιο πράγμα μιλάω…

Ένα site για όσα μας αρέσουν, για όσα θα θέλαμε να γράφουμε/διαβάζουμε, όσα θέλουμε να μοιραζόμαστε. Από ταινίες μέχρι συναυλίες, και από αθλητικές αναλύσεις μέχρι βιβλία, κόμικς, «παιδιαρίσματα» και παιχνίδια κάθε είδους. Για τον Αρανόφσκι και τον Ανσέλμο, τo κέντρο, τα προάστια και το γήπεδο, τα «ηλίθια αστεία» και τα «βαθιά νοήματα». Για όλα εκείνα που μπορούμε να φέρουμε σε λέξεις. Και για κάποια που δεν μπορούμε…

To site αυτό είναι η πραγμάτωση μιας συζήτησης που μετράει πολλά χρόνια. Η κατάληξη μιας κουβέντας που ξεκίνησε σε κάποια πανεπιστημιακή αίθουσα, συνεχίστηκε στο gmail αργά το βράδυ και σε στιγμές «κλεμμένες» από την δουλειά, ξεχάστηκε κάτω από τον θόρυβο της πόλης και της κίνησης, επέστρεψε σε συζητήσεις μπροστά στην σκηνή, στην παραλία, στην μπάρα με τα ποτά.
Γιγαντώθηκε τους τελευταίους μήνες για λόγους που δεν γνωρίζουμε επακριβώς αυτή την στιγμή, οδήγησε κάπου σήμερα –μετά από τόσα χρόνια. Το μοτίβο ήταν να αναδυθεί στις 11/11. Για τους δικούς του λόγους. Και δεν πρόκειται να τους πειράξουμε..

Ίσως απλά να προσπαθήσουμε να τους «αναλύσουμε». Το κάνουμε, λοιπόν, για εμάς, για την ανάγκη μας να μιλήσουμε, να περιγράψουμε, να θυμηθούμε πως είναι να παθιάζεσαι –για λίγο, για πολύ; θα δείξει. Το κάνουμε για να μας διαβάζει και να ψάχνει νοήματα πίσω από τις λέξεις «εκείνη», για να μιλάμε και να γελάμε με τους φίλους μας και για να γνωρίσουμε κι άλλους.

Για να συζητήσουμε, για να αντιπαρατεθούμε, για να μάθουμε και να γνωρίσουμε. Για να κοιτάξουμε τον κόσμο μέσα από ένα άλλο φίλτρο, να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας και να καταλήξουμε ότι κι αν γίνει πιο δυνατοί και πιο αποφασισμένοι.

Αναζητάμε τις σταθερές μας…

Και θα τις βρούμε

Όλοι μαζί

1 σχόλιο:

thogias είπε...

Που χάθηκες κι εσύ; Όλοι έφυγαν